Om het gedrag van de Akropolis-muren te onderzoeken, startte de Akropolis Restauratieservice, een instantie onder het Griekse Ministerie van Cultuur, een instrumentgebaseerd bewakingsproject en liet een netwerk van zogenaamde „Faser-Bragg-Gittern“ aanbrengen op de muren van de noord-, oost- en zuidwanden. Dit zijn optische filters die bepaalde lichtgolflengten doorlaten en andere reflecteren. De hooggevoelige sensoren van het netwerk voorzien een controlecentrum continu van informatie over de mate van vervorming van de muren en over de toestand van bijzonder kwetsbare zones. Op deze manier kunnen bouwkundige beoordelingen worden gemaakt en grenswaarden worden vastgesteld.

Kenmerkend voor de FBN II zijn de spreidclip en de conusbout. De anker onderscheidt zich door eenvoudige bediening en snelle montage: boor een gat, sla de bout met enkele hamerslagen in en draai aan. Bij het aandraaien van de zeskantmoer wordt de conusbout in de spreidclip getrokken en spant deze tegen de boorgatwand. De boutgeometrie zorgt voor een optimale lastverdeling, waardoor de ankers ook veilig dicht bij de rand kunnen worden verwerkt.

Naast de standaardversie is er een korte versie FBN IIK met een korte verankeringsdiepte. De FBN II beschikt over de Europese Technische Beoordeling (ETA) voor niet-gescheurd beton (optie 7).